Orman tahribi, tarım alanları, kimyasal ilaç ve gübreler, küresel iklim değişikliği ve çevre kirliliği bitki türlerini olumsuz etkilemektedir.

Nesli tükenme tehlikesi altında olan bazı bitki türleri şunlardır:

Göl Soğanı

Alzheimer ve çocuk felci hastalıkları için ilaç yapıldığından ötürü insanlar tarafından toplanmaktadır.

Kardelen

Bazı hastalıklara iyi geldiği için insanlar tarafından bitkisel ilaç yapımında kullanılmaktadır. Bazı cinsler süs bitkisi olarak kullanılmakta, ülkemizde yetiştirilenler Hollanda gibi ülkelere satılmaktadır. Türü tehlike altında olduğu için toplanmasında ve satılmasında bazı kısıtlamalara gidilmiştir.

Baobab Ağacı

Asya ve Afrika’nın tropikal iklimlerinde yetişen bazı ağaç türlerinin ortak adıdır. Yapraklarından ateş düşürücü ilaç, gövdesinden ise kağıt yapılır.

Likya Orkidesi

Sadece Antalya’nın Kaş ilçesinde yetişmektedir. üniversiteler ve devlet kurumları tarafından koruma altına alınmış olmasına karşın hala türü tehlike altındadır.

Şili Arokaryası

“Maymun çıkmazı ağacı” olarak da bilinir. Uzun ömürlü bir ağaçtır. 2000 yıla kadar yaşayabilirler. Kereste amacıyla kesilmektedirler.

Venüs Sinekkapanı (böcek kapanı)

ADB’nin güney doğusunda yetişir. Mineral bakımından fakir topraklarda yetiştiği için gerekli olan minerali böcekleri sindirerek sağlar. Yapraklar arasına böcekler geldiğinde kapanır ve böceği sindiren bir sıvı salgılanır.

Yarasa Çiçeği

Ana vatanı Malezya’dır. Hassas bir çiçektir.

Mercan Ağacı

Ana vatanı Güney Amerika’dır. 1998’de neslinin tükendiği ilan edilmesinin ardından 2001 yılına tekrar görüldü. Az sayıda mercan ağacı koruma altındadır.

Denizanası Ağacı

Seyşeller’de yetişir. Sayıları 50’ye kadar düşmüştür. Çiçeği açınca denizanasına benzediği için bu ismi almıştır.

Golf Topu Bitkisi

Meksika’nın Queretaro dağlarında yetişir. Korunduğu halde yasa dışı olarak toplanmaktadır.

Nesli tükenme tehlikesi altında olan diğer bitkiler:

Yeraltı orkidesi, Attenborough sürahi bitkisi, Venda cycad, Maydanoz eğrelti otu, Erzincan süt otu, yonca, Titan arum, Canavar ağacı, Rafflesia çiçeği

Tozlaşma sonrasında döllenme gerçekleşir. Döllenen yumurta meyveyi oluşturur. Meyvenin içinde bulunan çekirdeğin diğer ismi tohumdur.
Tohum toprağa düşüp uygun şartlar bulduğunda çimlenerek filizlenir ve yeni bir bitki oluşturur.
Bitkiler bu yolla ürer.

Tohumlar yeni canlının oluşmasını sağlayacağı için bolca besin bulundurur. Bu yüzden çoğu tohum bir besin kaynağı olarak kullanılmaktadır.
Yediğim tohumlara örnek vermek gerekirse;
Mısır, fındık, fasulye, bezelye, nohut, ceviz, ay çekirdeği vb. sayılabilir.
Yani sadece meyveyi değil, tohumu da besin kaynağı olarak kullanabiliriz.

Tohumdaki Besinler
Tohumlarda karbonhidrat, protein yağ depo edilebilir. Bu besinlerin türü bitkiden bitkiye değişiklik gösterir. Örneğin buğdayda karbonhidrat, fındıkta yağ, mercimekte protein vardır.

Tohumun Yayılması
Tohumlar yeni bir bitkiyi oluşturduğuna göre daha uzak noktalara taşınması bitkinin yayılması açısından daha önemlidir. Örneğin bir elmaya ait tohumlar çok uzaklara taşınırsa elma yaşam alanını genişletmiş olur.
Tohumlar taşınmıyor olsaydı bitkiler hep aynı bölgede olurdu.

Tohumların Taşınma Yolları
Mekanik Dağılım: Tohumu çevreleyen kabul veya meyvenin dağılmasıyla olur.
Örneğin fasulyenin kabuğu aralanır ve fasulye taneleri yere dökülür.

Rüzgarla dağılma: Bazı bitkilerin tohumları paraşüt gibi rüzgarda uçacak şekildedir. Karahindiba, Haşhaş, Akçaağaç bunlara örnektir.

Suyla Yayılma: Suya karışan tohumlar uzak noktalara taşınabilir. Örneğin hindistan cevizi.
Hayvanlarla dağılma: Tohumlarının dışı çengellidir. Dokundukları yüzeye takılarak çok uzaklara taşınabilirler. Örneğin pıtrak tohumu.
Bazı tohumlar sindirilemeyecek kadar serttir. Tohumu yiyen canlının dışkısı sağlıklı tohumlar taşıyabilir ve dışkının bırakıldığı alanda yeni bitki büyüyebilir.